۱۲ آبان ۹۳ ، ۱۹:۱۴
۱ نظر اشتراک گذاری

و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر

یکی از مهمترین خصلتهایی که قبل از مناطره ی اعتقادی لازم است در خود بوجود آورده باشید «صبر»است!!

وسط چین

مطمئن باشید کسانی که سالها با یک عقیده ی باطل زندگی کرده اند به راحتی نمی توانند از آن عقیده دست بردارند چه برسد به اینکه برای عقیده ی خود پشتوانه هایی هم داشته باشند. به نظر علمای اصولی مانند شهید صدر (ره)


 اگر کسی به صحت راه یا عملش یقین داشته باشد بنا بر «حجّیت قطع »

 حتی خداوند نیز نمی تواند او را بخاطر آن پندار غلط مؤاخذه نماید.



- پافشاری بر حق و حقیقت

بنا بر حجیت قطع ، یقین مخاطب به راه و مسلکش اولین سدّی است که باید از میان برداشت و پس از آن او دیگر نخواهد توانست بدون یقین و با قلبی آکنده از شک ،بر راه خویش استوار قدم بردارد زیرا در فطرتِ خود مطمئن است که بدون یقین امکان دارد خداوند او را مؤاخذه نماید.


شاید بپرسید پس اگر این طور است بنا بر قاعده ای که گفتید گناهی بر کسانی که دین یا مسلک اشتباه دارند نیست چرا که هر کسی خود را حق می داند و به راهش یقین دارد؟!

جواب این است که:

حق با فطرت انسان آمیخته است!!

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ

پس حق گرایانه، به سوى این آیین روى آور، [با همان‏] فطرتى که خدا مردم را بر آن سرشته است. تغییرى در آفرینش خدا نیست.

(سوره روم آیه 30)


هیچ کسی نمی تواند با وجود فطرتی که حق را می شناسد و کسانی که همواره حق را متذکر می شوند در پیشگاه خداوند عذری داشته باشد. مگر آنهایی که در مکان و زمان خاصی قرار داشته اند که دسترسی به حقیقت برای آنها ممکن نبوده است؛ به این گونه افراد جاهل قاصر می گویند. جاهل مقصر نیز کسی است که وقتی در صحت راه یا عملی به یقین نرسیده و شک داشته بدنبال حقیقت نرفته است جاهل مقصر بر خلاف جاهل قاصر در پیشگاه خداوند مؤاخذه می شود.


همواره باید با استدلال های منطقی به حق و حقیقت اشاره کرد و فطرت آشنا با حق را بیدار نمود؛ این همان معنای تواصوا بالحق است!



- مداومت بر صبر برای گرفتن نتیجه

اصلاح عقیده نیاز به نرمی و صبر دارد!


پافشاری بر حق و حقیقت و بیدار کردن فطرت به تنهایی کافی نیست و همان طور که گفتیم غقیده ای که انسان سالها به آن عمل کرده است را نمی توان مانند طوفان و بصورت انقلابی اصلاح کرد.

اگر با مخاطب خود ارتباط دائم و همیشگی دارید هیچ وقت در رساندن او به حقیقت عجولانه و شتاب زده عمل نکنید چرا که در انتها از او چیزی جز نتیجه ی عکس و تعصب و لجبازی نخواهید دید.ابتدا در راستای متزلزل کردن یقین و اعتماد او بر عقیده اش، تا می توانید با ظاهری کنجکاوانه و تحقیق گرایانه از او درباره ی عقایدش سؤال نمایید و با سؤال هایتان به تدریج او را به سمت تناقضاتی که در عقایدش وجود دارد سوق دهید.

در کنار این شما می توانید اطلاعات خام در اختیار او قرار دهید.
فیلم ، کلیپ ، سخنرانی،کتاب و مجله یا هر چیز دیگری را می شود به او نشان داد تا متزلزل شود اما دو شرط دارد:
1- خودتان را از دیدن آن مطالب یا فیلمها متعجب نشان دهید
2- نسبت به او تحکّم نکنید یعنی بگذارید خود از آنچه می بیند نتیجه گیری کند

مراحل را یکی یکی طی کنید و در تمام مسیر یادتان باشد 
هیچ وقت نباید اعتماد او را ازدست بدهید
هیچ وقت نباید او را به جبهه گیری وا دارید
هیچ وقت نباید او را بخاطر ندانستن حقیقت تحقیر کنید

نظرات (۱)

  1. ناشناس
    حتما باید پشت این همه فعالیت یک اعتقاد راسخ مبتنی بر قطع و یقین باشد...
    وگرنه...
    .
    .
    .

    • ۱۵ آبان ۹۳، ۲۳:۵۵
      دوست عزیز
       به باب اول از «اصول کافی »مراجعه کنید!!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

تصاوير منتخب